Gmina Dopiewo monitor

Planowanie przestrzenne gminy Dopiewo za kadencji Andrzeja (3)

Artykuł analizuje decyzje w zakresie planowania przestrzennego podczas kadencji byłego wójta Andrzeja Strażyńskiego, wskazując na nieprzemyślane przydział terenów pod zabudowę bez infrastruktury oraz na priorytet interesów prywatnych nad publicznymi. Autor sugeruje, że te decyzje mają istotny wpływ na obecne problemy infrastrukturalne i komunalne w gminie Dopiewo.

Licencja tego źródła nie pozwala nam przedrukować tekstu. Poniżej jest nasze omówienie — pełną treść przeczytasz u autora.

Omówienie

Planowanie przestrzenne w Gminie Dopiewo w latach 1997–2000

Gmina Dopiewo w latach 90. XX wieku przyjęła plan ogólny zagospodarowania przestrzennego, który uwzględniał istniejący stan zagospodarowania. W kolejnych latach, w okresie 1997–2000, rozpoczęto proces opracowywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla mniejszych obszarów. W ramach tych działań przeznaczano pod zabudowę mieszkaniową tereny pozbawione infrastruktury, często oddalone od istniejących skupisk ludzkich.

Sytuacja ta dotyczyła między innymi terenów w Dąbrowie, gdzie przy ul. Rolnej wyznaczono pod zabudowę obszar o powierzchni około 15 hektarów, w sąsiedztwie którego znajdowało się wówczas tylko jedno gospodarstwo rolne. W tej samej miejscowości, przy ul. Rolnej i ul. Wiejskiej, na obszarze o powierzchni około 25 hektarów, przeznaczono pod zabudowę mieszkaniową tereny rolne i podmokłe, co doprowadziło do problemów z odprowadzaniem wód opadowych na sąsiednie nieruchomości. W Dopiewcu obszary objęte planami obejmowały m.in. teren o powierzchni około 22 hektarów między ul. Osiedle a ul. Wierzbową oraz rejon ul. Jesionowej o powierzchni ponad 100 hektarów.

W Lisówkach planem objęto obszar około 22 hektarów przy ul. Trzcielińskiej, zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie Wielkopolskiego Parku Narodowego, w strefie ochronnej. Z kolei w Skórzewie, w rejonie ul. Batorowskiej, ul. Wiosennej i ul. Jesiennej, na terenach nieposiadających uzbrojenia, wyznaczono pod zabudowę około 17 hektarów, mimo że ówczesna zabudowa miejscowości kończyła się przy ul. Ogrodowej, w odległości około 900 metrów od ul. Wiosennej. W Więckowicach planowano zabudowę mieszkaniową na terenie powyżej 100 hektarów w pobliżu linii energetycznej 400 kV, jednak proces ten zatrzymał brak zgody ministerstwa na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych III klasy.

Finansowanie planów i kwestia opłat planistycznych

W okresie pełnienia funkcji wójta przez Andrzeja Strażyńskiego stosowano praktykę finansowania opracowywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przez właścicieli nieruchomości. Właściciele partycypowali w kosztach uposażenia urbanisty, podczas gdy Gmina Dopiewo ponosiła wydatki związane z korespondencją, publikacją obwieszczeń oraz obsługą administracyjną postępowania. Plany sporządzano głównie dla nieruchomości, których właściciele zadeklarowali poniesienie kosztów. Przykładem tak powstałego dokumentu jest plan z 2003 roku, obejmujący tereny między ul. Wierzbową a ul. Osiedle w Dopiewcu.

Istotnym aspektem był proces naliczania opłaty planistycznej, stosowanej w przypadku wzrostu wartości nieruchomości po przekształceniu gruntów rolnych na budowlane. W Gminie Dopiewo wysokość tej opłaty oscylowała w granicach 1,5 do 2 tysięcy złotych od działki przy cenie sprzedaży wynoszącej 50 tysięcy złotych. Zgodnie z przepisami, notariusze w terminie 7 dni od sporządzenia umowy zbycia nieruchomości powinni przesłać wypis aktu do Urzędu Gminy Dopiewo. Odnotowano przypadki, w których po naliczeniu opłaty od pierwszej transakcji kolejne akty notarialne dotyczące sprzedaży kolejnych działek przez te same podmioty przestały wpływać do urzędu. Proceder ten dotyczył sprzedaży gruntów przez osoby publiczne.

Zaniedbania w uporządkowaniu terenów zurbanizowanych

W trakcie opracowywania nowych planów miejscowych nie podjęto działań mających na celu uporządkowanie infrastruktury oraz układu komunikacyjnego na terenach już zurbanizowanych. W Skórzewie, w rejonie ograniczonym ul. Skórzewską, ul. Poznańską i ul. Batorowską, zabudowa mieszkaniowa występuje w sąsiedztwie terenów gospodarczych przy ul. Polnej, ul. Skórzewskiej, ul. Stawnej i ul. Akacjowej, a jedynym połączeniem jest ul. Nizinna o szerokości od 4 do 8 metrów. W innym rejonie Skórzewa, między ul. Kolejową, ul. Poznańską a ul. Malwową, nie kontynuowano ustaleń planu szczegółowego z początku lat 90. XX wieku, co skutkuje istnieniem wielu „ślepych” ulic.

W Dopiewie, na obszarze obejmującym m.in. ul. Wyzwolenia, ul. Bukowską, ul. Polną i ul. Tysiąclecia, za wyjątkiem przedłużenia ul. Łąkowej, nie zmieniono parametrów dróg. Przykładem jest przewężenie ul. Polnej przy skrzyżowaniu z ul. Tysiąclecia, wynoszące około 4,5 metra. Ulica ta stanowi drogę dojazdową do szkoły, przedszkola, hali sportowej oraz obiektów TS Dopiewo i na pewnym odcinku przebiega przez teren prywatny, oznaczony w ewidencji numerem 571/1. W rejonie tym znajdowały się grunty rolne (działki nr 530/2, 531/2-4, 532/8), które mogły zostać wykorzystane do poprawy układu komunikacyjnego i budowy wyjazdu na ul. Bukowską, jednak teren ten został przeznaczony pod market Dino.

Działania związane z planowaniem przestrzennym przy współudziale Jana Adama Wasielewskiego, ówczesnego kierownika referatu planowania przestrzennego i budownictwa, doprowadziły do uchwalenia ponad 100 miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wpływ tych dokumentów oraz zaniechania w zakresie rozwoju infrastruktury drogowej nadal rzutują na funkcjonowanie Gminy. Sytuacja ta stanowi punkt odniesienia przy ocenach polityki przestrzennej prowadzonej w późniejszym okresie przez Zofię Dobrowolską oraz jej doradców.

Omówienie faktów z materiału źródłowego. Nie jest cytatem ani stanowiskiem autora oryginału.