Gmina Dopiewo monitor

Kontrowersje wokół budowy na terenie Natura 2000 i rola organów gminnych

W tekście omawiana jest kontrowersyjna inwestycja na terenie Puszczy Noteckiej, w Obszarze Natura 2000, z udziałem gminy Dopiewo i Obornik, w tym kwestie niezgodności z przepisami przy budowie miniosiedla w Dąbrówce oraz przygotowaniu planu zagospodarowania przestrzennego. Uwagę skupiono na działaniach urzędników i organów administracyjnych, w tym Magdaleny Kalinowskiej, Andrzeja Strażyńskiego oraz Starostwa Powiatowego w Poznaniu.

Licencja tego źródła nie pozwala nam przedrukować tekstu. Poniżej jest nasze omówienie — pełną treść przeczytasz u autora.

Omówienie

Inwestycja w Puszczy Noteckiej i procesy administracyjne

W ramach procedur poprzedzających realizację dużej inwestycji budowlanej w Obszarze Specjalnej Ochrony Natura 2000 w Puszczy Noteckiej, wymagane było uzyskanie licznych pozwoleń oraz uzgodnień. Proces ten obejmował opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu, co wiązało się z koniecznością uzyskania opinii od szeregu organów, w tym wojewody, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu oraz Zarządu Powiatu. Rozpatrywaniem wniosku o wydanie decyzji środowiskowej zajmował się Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, natomiast samą decyzję środowiskową wydał burmistrz Obornik.

W procesie opiniowania decyzji środowiskowych udział brał również Powiatowy Inspektor Sanitarny. Rada Miejska Obornik, której przewodniczącym był wówczas Krzysztof Hetmański, uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu. Projekt tego dokumentu opracowała urbanistka Magdalena Kalinowska.

Sprawa zagospodarowania terenu w Dąbrówce

W Gminie Dopiewo odnotowano przypadek dotyczący działki o numerze ewidencyjnym 18/5 w miejscowości Dąbrówka, na której znajdował się przepływowy staw oraz odcinek rzeki Witrynki. W 2008 roku Starostwo Powiatowe w Poznaniu skierowało pismo do Urzędu Gminy Dopiewo, w którym wskazano, że teren ten stanowi publiczną, powierzchniową wodę płynącą, będącą własnością Skarbu Państwa. Uprawnienia właścicielskie w stosunku do tego obszaru sprawuje Marszałek Województwa Wielkopolskiego, a administratorem cieku jest Inspektorat Wielkopolskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Przeźmierowie.

W piśmie tym podkreślono, że wody te nie podlegają obrotowi cywilnoprawnemu i nie mogą być zbyte na rzecz osób fizycznych. Zalecono wówczas wydzielenie geodezyjne obszaru stawu i rzeki z działki 18/5 oraz ustanowienie Skarbu Państwa jako właściciela w księdze wieczystej. Do czasu wykonania tych czynności inwestycje na tym terenie miały zostać wstrzymane. Pomimo tego stanowiska strony, w tym ówczesny wójt Gminy Dopiewo Andrzej Strażyński oraz projektantka Magdalena Kalinowska, podjęli działania inwestycyjne, które wiązały się z wycinką drzew i zasypaniem części stawu.

Działania organów i dokumentacja planistyczna

W związku z prowadzonymi pracami inwestycyjnymi na działce 18/5 w Dąbrówce, Starostwo Powiatowe w Poznaniu wydało decyzję o odmowie pozwolenia na budowę. Mimo zawiadomienia o sprawie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu, nie wszczęto procedury przejęcia terenu przez ten organ. W późniejszym okresie, po zmianach na stanowisku wójta Gminy Dopiewo, Rada Gminy Dopiewo uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego, w którym teren dawnego stawu przeznaczono pod budownictwo mieszkaniowe.

Działalność urbanistyczna Magdaleny Kalinowskiej obejmowała również opracowywanie innych projektów decyzji o warunkach zabudowy na terenie Gminy Dopiewo. Z dokumentacji wynika, że dotyczyły one między innymi lokalizacji myjni samochodowej przy ul. Łąkowej w Dopiewie oraz spraw związanych z zabudową przy ul. Tysiąclecia w Dopiewie. Za przygotowanie projektów decyzji o warunkach zabudowy w Gminie Dopiewo odpowiadali różni wójtowie, w tym urzędujący od 2015 roku Adrian Napierała oraz jego poprzednicy, tacy jak Andrzej Strażyński czy Zofia Dobrowolska. Sprawy te pozostają tematem analiz w kontekście zgodności z obowiązującymi przepisami oraz opiniami organów nadrzędnych.

Omówienie faktów z materiału źródłowego. Nie jest cytatem ani stanowiskiem autora oryginału.